براساس تحقیقی که به تازگی در شهر تهران انجام شده پدیده روسپیگری در متاهل ها بیش از مجردها دیده می شود. به گزارش سرمایه سیدکاظم رسول زاده طباطبایی مدیر گروه روانشناسی دانشگاه تربیت مدرس و رئیس کارگروه زنان و دختران آسیب دیده و در معرض آسیب در سالن وزارت کشور به این نکته اشاره کرد. در این کارگروه که به عنوان یکی از کارگروه های همایش اسلام و آسیب های اجتماعی برگزار می شد رسول زاده با استناد به تحقیقی که به تازگی در شهر تهران انجام شد به تغییراتی که در روند روسپیگری ایجاد شده، اشاره کرد: «در دهه 60 و 70 سن روسپیگری بالای 30 سال بود اما اکنون سن روسپیگری از 15 سال به بالا رسیده است.» او در ادامه گفت: «اگر پیش از این اقدام به روسپیگری به خاطر رفع نیازهای اولیه بود اکنون به خاطر رفع نیازهای ثانویه است. از طرفی تا پیش از این پدیده روسپیگری بیشتر در مجردها بروز می کرد اما تحقیقات نشان داده که اکنون روسپیگری در متاهل ها بیشتر شده و با رشد سریعی هم مواجه است.» رسول زاده ادامه داد: «پدیده روسپیگری پیش از این در غیربومی ها بیشتر بود اما اکنون شیوع این پدیده در طیف بومی و غیربومی برابر شده، بنابراین دیگر نمی توانیم این پدیده را با مهاجرت مرتبط بدانیم.» به گفته رسول زاده گرچه این پدیده قبلاً در افراد با تحصیلات کمتر از دیپلم دیده می شد اما اکنون این پدیده در افراد تحصیل کرده هم دیده می شود. رئیس کارگروه زنان و دختران آسیب دیده به چالش های موجود در مورد این مساله اشاره کرد و گفت: «اولین چالش فقدان نظریه جنسی در ایران است. در حال حاضر با افزایش سن ازدواج و کاهش سن بلوغ، فاصله بلوغ و ازدواج به 15 تا 20 سال رسیده است اما برای رفع مشکلات ناشی از این موضوع مسوولان و علما هیچ نظریه جنسی ای ارائه نداده اند.» او چالش دیگر را جنسیتی کردن مسائل جنسی در ایران دانست و گفت: «در بحث انحراف ها فقط بر دختران متمرکز می شویم اما وارد بحث پسران و مردان که آنها هم می توانند عامل بسیاری از انحراف ها باشند نمی شویم.» تابو کردن مسائل جنسی و آموزش جنسی چالش سومی بود که رسول زاده به آن اشاره کرد و گفت: «چالش بعدی هم یک جانبه بودن برنامه های توسعه ای ماست.»
حسین علی زاهدی پور کارشناس ارشد جامعه شناسی و عضو دیگر این کارگروه نیز به بخش دیگری از این آمارها اشاره کرد و گفت: «11 درصد روسپیان شهر تهران با اطلاع همسرانشان دست به روسپیگری می زنند. این آمار نشان می دهد که نه تنها به مساله بیکاری زنان بلکه به بیکاری مردان و پیامدهای آن نیز باید توجه بیشتری شود.» رسول روشن استاد دانشگاه شاهد و کارشناس خانواده و مسائل جنسی به عنوان عضو دیگری از این کارگروه نیز به سبب شناختی پدیده روسپیگری پرداخت و گفت: «اگر به منشا شکل گیری رگه های شخصیتی افراد که آنها را به سمت چنین انحراف هایی می کشاند توجه کنیم، متوجه می شویم که خانواده با شکل دادن به شخصیت کودکان می تواند نقش موثری در پیشگیری داشته باشد.» او ادامه داد: «تحقیقات نشان داده است که بعضی از این افراد به خاطر انتقام و انتقام جویی و تنفر از خانواده و جامعه وارد این حیطه می شوند. در حالی که اگر کودک یاد بگیرد که دیگری را دوست داشته باشد و احساس امنیت نسبت به دنیای پیرامونش داشته باشد، چنین حالتی در او به وجود نمی آید.»او به تحقیق دیگری اشاره کرد و گفت: «نتایج نشان می دهد کودک در سن سه تا شش سالگی با پدیده کنجکاوی های جنسی مواجه می شود اما از آنجا که طرح صحیح مسائل جنسی در کشور ما به صورت تابو درآمده اطلاعات صحیح به کودک داده نمی شود و کودک در سن نوجوانی اطلاعات را از منابع دیگر به دست می آورد.» به گفته روشن تحقیقات نشان داده که گرفتن اطلاعات از منابع دیگر فرد را بیشتر در معرض انحرافات قرار می دهد. این کارشناس به افزایش عزت نفس در کودکان نیز تاکید کرد و گفت: «بسیاری از افراد در معرض آسیب تصویر مثبت بدنی از خود ندارند و چون ارزش و عزت نفسی برای خود قائل نیستند با اقدام به روسپیگری به دنبال اثبات و ابراز خود در جامعه هستند.»
این گزارش تلخ و تکان دهنده به برخی از عوامل موثر در این پدیده اشاره نموده و به عدم ارائه اطلاعات جنسی و برخورد درست با این امر در خانواده ها به عنوان یکی از عوامل تاکید نموده است. با بهانه قرار دادن این گزارش ،در این مجال کوتاه به نقد وبررسی نقش نهادهای آموزشی و تربیتی در بوجود آمدن چنین وضعیت اسفباری می پردازیم.تا شاید مسئولان نظام آموزشی و خانواده ها با اتخاذ شیوه های تعلیم وتربیت درست،به تجدید نظردر برخورد با گرایشها و ارتباطات دختران با پسران بپردازند.
یکی از وظایف مهم در تعلیم و تربیت یک نسل،یاری دادن آن برای یافتن هویت خویش است.نظام آموزشی و محتوای کتابهای درسی،مربیان،معلمان و مسئولین مدرسه باید شرایط مناسب و محیطی را فراهم سازند تا دانش آموزان در پایان دوره نوجوانی به تصویر روشنی از خود و موقعیت اجتماعی خویش نائل شوند.و تصویر واضحی از آینده خویش داشته باشند.روان شناسان دوره نوجوانی را دوره حساسی برای هویت یابی می دانند . در صورتی که نوجوانان بتوانند هویت یابی صحیحی داشته باشند،تصویری رضایت بخش و امید آفرین از خویش خواهند داشت و مراحل بعدی زندگی را باتعادل و دور از افراط و تفریط آغاز خواهند کرد.در غیر این صورت،نوجوان با بحران هویت و آشفتگی نقش مواجه خواهد شد..یعنی درمورد خود ونحوه رفتاری که باید داشته باشد،دچار شک و تردید می شود.در چنین صورتی انتخاب یک الگوی مشخص برای او مشکل خواهد شد.نوجوانی که دچار آشفتگی نقش است هر روز به رنگی و شکلی در می آید و دچار افراط و تفریط می شود.
یکی از مسائل اساسی و مهم در هویت یابی نوجوانان ،"هویت یابی جنسی" است. نوجوان باید در مورد جنسیت خویش و نقشهای مربوط به آن به تصور روشن و واضحی دسترسی پیدا کند.پسر باید به این نکته واقف شود که مرد کیست و چه خصوصیاتی لازم است داشته باشد.دختر نوجوان نیز لازم است در مورد این که زن کیست و چه خصوصیاتی باید داشته باشد،به تصویر روشنی برسد.نوجوان باید به این نکته برسد که در برابر جنس مقابل چه وظایفی دارد.درصورتی که نوجوان در زمینه هویت جنسی خود به تصور و تعریف روشنی برسد،رفتار او از توازن و تعادل مطلوبی،دراین زمینه برخوردار خواهد شد.درغیر این صورت دچار آشفتگی نقش می شود که در این زمینه با مسائل و مشکلاتی عدیده ای روبرو خواهد شد.
یکی از وظایف مهم تعلیم وتربیت این است که زمینه هایی همچون دوستی دختران وپسران،برخوردهای اجتماعی آنان،عشق و امثال آن،توصیف و تصویر روشنی را برای آنان مشخص کند.(احمدی،1382: 17) دختری که در مقابل متلک گویی چند پسر در خیابان این سئوال برایش پیش می آید که آیا آنان عشقشان واقعی است یا خیر؟،هیچ شناختی از جنس مقابل و معنای واقعی عشق ندارد.مسئولیت تعلیم وتربیت در این زمینه این است که جهت حفظ سلامت فردی و اجتماعی در جامعه،مسئله هویت یابی جنسی وارتباط بین دختر و پسر را از زوایای گوناگون مورد تحلیل و بررسی قرار دهد.نظام تعلیم و تربیت باید حدود ارتباط را برای نوجوانان ترسیم کرده،شناخت صحیح از جنس مخالف و شیوه های برخورد با آن را به نوجوانان بیاموزد.مفهوم عشق را به آنان تعلیم داده و قداست آن را برای آنان توضیح دهد و آن را به صورت سپری برای حفظ کرامت و ارزش انسانی و الهی آدمی به کار گیرد.تعلیم و تربیت باید هویت مردانه و زنانه را برای دختران و پسران جامعه ترسیم نماید و به آنان بیاموزد که دختر و پسر شایسته ، زن و مرد مطلوب چه ویژگیهایی دارد.آیا خانواده ها و نظام تعلیم و تربیت توانسته است به این اهداف مهم نائل آید و تصویر درستی از هویت جنسی به نوجوانان ارائه دهند؟آیا کتابهای درسی به این نیاز اساسی نوجوانان پاسخ می دهند؟تا به عنوان یک ابزار پیشگیری در زمینه مبارزه با فساد اخلاقی ایفای نقش نمایند؟؟؟
